Met weemoed zit ik achter mijn pc, Nickelodeon klinkt alweer door het huis, Mien bromt op de achtergrond met de zoveelste was, boven zit een van mijn mannen achter de Game Cube….
Het lijkt nog maar zo kort geleden, met klotsende oksels van de spanning voor het eerst met een 1-ouder club mee op vakantie, is het wat, zullen het niet alleen maar hele suffe types zijn, en dan die bus, 12 uur minimaal in een te kleine ruimte met God weet wie!
Terug kijkend is het niet alleen 100% meegevallen, het is ook nog een van de leukste vakanties ooit geweest! En daarom nu de weemoed, van thuis zijn en afwachten of we elkaar ooit weer eens zien, tuurlijk je spreekt een heleboel af, maar de praktijk moet uitwijzen of wij die band die er in Tsjechie was kunnen houden….
Bijzonder was het ook, dat er in een vrij grote groep met een man of 5 ineens een soort van klik was, dat je meer en meer te weten kwam over elkaar, het drama van het afscheid nemen, gaf in ieder geval wel aan dat het ook echt een top week was!
In Tsjechie stonden wij op een camping die nog enigszins last had van de windhoos die er geweest was, had wel als voordeel dat de meesten een nieuwe tent hadden, ik had er dus nog een die het wel overleeft had met een tuintafel met een dikke scheur erin! Verschil moet er zijn.. Ook moet vermeld worden dat een aantal 1 oudergezinnen in het Hotel zaten op de camping, zij hebben dus niet hoeven af te zien, geen warm water in de douche die ophoudt als het muntje aangeeft dat je tijd voorbij is, je hoofd nog in de shampoo zit, een wc waar je gewoon zonder bezwaren op kunt gaan zitten, als nadeel natuurlijk dat je apart van de rest zit, maar de voordelen waren er ook lijkt me!
De verschillende soorten vakanties stonden enigszins door elkaar, de gezinnen tussen de 1 ouders, de singles in een rijtje naast de ‘oude’ tenten, had als voordeel dat je ze niet hoorde, wat ik ergens ook vreemd vond, singles hebben over het algemeen kind nog kraai, dus lijkt mij dan kan het dak eraf! Maar nee, ik wist werkelijk niet of ze thuis waren of niet, mijn eigen buren thuis leven meer!
Dan was er ook nog de ‘blokhut’ waar ouders en/of kinderen samen kwamen of verzamelden als er weer eens een excursie was.
’s Avonds was het een aantal maal het toneel van de ouders (1 ouder) die er met de nodige flessen toch wel heel gezellige avonden van maakten, 1 voor 1 dropen de ouders af richting hun tent en de Die Hards bleven over, en dat was leuk, dat was gezellig, daar is zoveel besproken, dat kan papier niet aan, we hebben gejankt van het lachen, niet altijd even netjes ,ook wel om iemand, maar dan nog, we don’t kiss and tell!
De kinderen, oh ja die waren er ook, vermaakten zich meer en meer zonder ouders, kwamen eigenlijk alleen als ze honger hadden of de nodige kronen voor ijs, poolbiljart of andere bezigheden moesten hebben.
Vriendjes waren al snel gemaakt, en de Hike was een groot succes, de grote jongens 2 dagen weg, op avontuur en doodmoe en een beetje riekend kwamen zij terug van een geslaagde missie!
Heb met mijn jongens al besproken dat we volgend jaar weer gaan, 2 weken, dat kan nu niet meer tegenvallen, deze vakantie was zeker sinds ik kinderen heb, echt een toppertje!
Het voordeel van elkaar begrijpen, zonder dat dat een dramatische wending aan de gesprekken geeft, afkortingen geleerd die ik werkelijk nog nooit gehoord had, terwijl ik toch echt niet onder een steen leef, kijk nu wel met een andere blik naar Big Bird, maar goed dat zal moeten slijten….
Nu geniet ik van mijn luxe thuis, van mijn pleetje zonder gevaar op wormen of luis, mijn douche zonder DNA van anderen, mijn slippers kunnen gewoon uit, kan ik mijn blote niksie door het huis rennen, toilettas en handdoek liggen gewoon klaar!
Natuurlijk ik ben ook weer blij om thuis te zijn, mijn vrienden bellen en verhalen vertellen, mijn hondje weer gehaald uit het pension, ik heb vanacht echt zoooo lekker geslapen op mijn Auping, is toch wat anders dan de camping bedjes,maar als ik kijk naar de bruinverbrande en vervelde koppies van de jongens denk ik maar 1 ding:
Terug naar de Blokhut!
Doodmoe maar zo voldaan zijn we weer thuis na een volle week Tsjechie, de spullen uitgepakt en Mien verteld dat ze voorlopig even aan de bak moet, ze heeft ook rust gehad dus moet ze aankunnen!
Alles ruikt naar camping, en ook naar de bus, die vanmorgen al om 6 (!) uur op Eindhoven aankwam, de chauffeurs wilden ook graag naar huis, maar wat moet je als moeder met je kinderen en je bagage op een parkeerterrein die niet onderdoet voor de plaatselijke tippelzone???
Petje af voor mijn vader, die kwam ons al snel halen, en eenmaal thuis iedereen douchen, bad, of voor de zekerheid allebei, en het normale leven komt stiekem al een beetje weer tevoorschijn.
Eigenlijk wil ik dat helemaal niet, ik wil terug, ik wil vakantie vieren met mijn nieuwe vrienden en vriendinnen! Ik wil niet boven de Mien hangen en er weer een was in proppen, ik wil samen met de anderen in de blokhut, praten, lachen, jeetje zelfs huilen!
Mijn jongens vinden al heel snel hun draai weer, gaan op weg naar vriendjes die hebben ze immers ook al een hele week niet gezien, dus de ontwenningsverschijnselen beginnen te komen! De TV wordt ook weer snel aangezet, trillen van een week niet kijken….
Maar we zijn er alledrie helemaal uit, volgend jaar gaan we zeker 2 weken!!